
De hele dag door sta je aan, je bent alert en denkt na over alles wat moet gebeuren. Vaak is dat ook meer dan er in een dag past, zeker met opgroeiende kinderen, die van alles willen en moeten. En eerlijk, je wilt ze toch alles geven wat je kan.
Het past niet, hoe je ook denkt en buigt, plant en overlegt. Omdat je voelt dat je tekortschiet op meer vlakken dan alleen het grootbrengen van kinderen lig je 's avonds naar het plafond te staren en valt maar niet in slaap, word je in de nacht wakker en met piekergedachtes over hoe je de komende dag overleeft en in de ochtend lukt het alleen nog om mopperend je kinderen klaar te maken voor school.












